Didar ERDEM   
Salahaddin Eyyubi’den emanet, gönlümün müstesna gülü ,
Yıllar önceki “Üridü ebi” haykırışların hala kulağımda. Nasıl bir haykırışmış ki adeta damarlarıma işlemiş. Eminim o seslenişin Ümmet-i Muhammed’i de titretmişti. Bu yüzden sana hitap etmek için kalemi elime aldığımda, boğazıma bir şeyler düğümleniyor, tutulup kalıyorum… Yaşadıkların narin bedenine göre öylesine büyük ki…

Umutlarım vardı
Beyazın sütünde
Sütün beyazında
Ulaşılmazlığı
Süt beyaz bir güvercinin kanadında.

Mezarlık tecrübesi olanlar bilir.
Burada hayat hem vardır hem de yok.
Mezar taşları bile farklı farklıdır.
Bazı mezar taşları önce dikildiği için eskimiş, ihtiyarlamış,
Ama bazı taşlar da var ki; şaşa ve ihtişam nişanıdır sanki.

İbrahim AFACAN
Bir zamanlar bir kralın aklına şöyle bir düşünce geldi: "Eğer bir işe ne zaman başlayacağımı; kimi dinleyeceğimi ve yapmam gereken en önemli şeyin ne olduğunu bilseydim, girdiğim her işi başarırdım."
Aklına böyle bir fikir düşünce, krallığın dört bir yanına, kim kendisine her iş için en uygun vakti, bu iş için en gerekli kişinin kim olduğunu ve yapılması gereken en önemli şeyin ne olduğunu öğretirse ona büyük bir mükâfat vereceğini ilan etti.
Bilgeler kralın huzurunda toplandı, fakat sorulara verdikleri cevaplar birbirinden tamamen farklı çıktı. Bütün cevaplar birbirinden farklı çıkınca, kral bunların hiçbirisini kabul etmeyip hiç kimseye de ödül vermedi. Ama hâlâ doğru cevapları aradığı için, bilgeliğiyle ünlü bir münzeviye danışmaya karar verdi.

Artık demir almak günü gelmişse zamandan , meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.Sormayın.. O gemi gitti ve sanmıyorum meçhule gitti.İnsan olmanın bedelinin kanla ödendigi bir dönemde insanlıgın kurtuluşunda önderlik görevini üstlenenler bu zor ve çetin görevi bütün engellere ve imkansızlıklara ragmen yüklenen, aynı nisbette bu görevden şeref duyan müslümanları, ölüme meydan okuyan bu milleti ölümle korkutamazsın İSRAİL ! Siyonistlerin işledgi katliama karşı verilcek en keskin cevap bu olur heralde. Savunmasız olarak gördgün üzerlerine mermi yagdırıp vahşetle katlettigin insanlar degil senden, sonu şehadetle bitecek olan ölümden zerre kadar bile korkmuyorlar.Korkmuyorlar çünkü gidecekleri adresi biliyorlar, korkmuyorlar çünkü onlar şevkle ve aşkla mevlasına koşuyorlar.Annelerin gözlernn önünde veriyorlar çocuklarını topraga, kadınlar kocalarına hep mahşerlik bakıyor senin katlettgin topraklarda.

Şimdi onun yanındayım…
Her zamanki gibi namaz onu kılıyor
Arkasından onu gözlüyorum
Yine gözyaşı dökmüş belli…
Gözlerinin  altındaki şişlikler her şeyi söylüyor bitevi…

Güllere baktım uzun uzun
Ne kadar da güzellerdi
Efendimizi düşündüm
O güllerin Efendisi idi

Başım dik ama ellerim kanıyor!
Bu ruh, bu kalıba gireli bu denli yıkılmadı,
Gözleri ufuk istikametinde, gönülleri umut,
Bu vicdan bu ruha gireli bu kadar sızlamadı,
Bedenler toprak seviyesinde, ruhlar ubud.

Fatmanur AHMETBEYOĞLU
Benim o kadar büyük derdim yokmuş gibi görünüyor belki de.Benim derdim her genç kızınkinden farklı.Kimi benim düşündüğümü düşünmez.Ben sorunlarımı büyütmeden içime sindirerek benim sorunlarımı,bana özel hayatımda benim ailemle yaşayadururken hayata karşı görevlerimi yerine getirmeye uğraşıyorum.Bu yüzden bütün engeller savaş alanı.Benim özel fikirlerimle...Her şeye gülücük atarak.Ayrılık acısı ne demek?Her kız bundan yakınıyor!Acı...O kadar basit değildir.Hele ki sevginin kukla;aşkların orta oyunu olduğu şu durumda acı ağır mı?Hepsi gerçek olsa kim kaldırabilirdi bu kızlardan?'Ah ah' çekip bütün omuzları ağlama duvarına çeviren canım nesildaşlarım var maalesef.

İçler acısı ahvâlim,
Sönmez nar-ı suzânım,
Hakkın kelamına lâlım,
Lakırdıya lafazanım.